Momenteel exposeert Rogier Ruys, met zijn werk "Silence" in de
telefooncel.
--- Januari 2012 ---
Deze
kraanvogels zijn gemaaktvan
afvalmateriaal op eentje na. Het is een
leuk zoekspelletje om te kijken of u de materialen herkent. De grootste
kraanvogel is gemaakt van ongeveer 60
sappakken. Dit heb ik met dik tap aan elkaar geplakt tot ik een
vierkant had
van 2 bij 2 meter. Het was nog niet eenvoudig om in huis de ruimte te
vinden om
hier een kraanvogel van te maken…
De
kraanvogel is in Japan en China een symbool voor een
lang leven, hoop, geluk en tevredenheid. Dat leek me een prachtig thema
om het
nieuwe jaar mee te beginnen!
Marieke
Rolloos,
Atelier Zeven te Delft
--- December 2011 ---
In december verzorgde Jos van der Zon een creatie, in kerstsfeer, in de
telefooncel. Vooral tijdens de donkere uren een mooi schouwspel van
licht en reflectie.
Doorgaans werkt Jos van der Zon vanuit de basis van eenvoudige
vormen zoals cirkels en vierkanten. In dit geval heeft hij gekozen voor
een samenvallende vorm van een kegel en een bol. Uiteraard met de
gedachte aan een kerstboom als "inspiratiebron". De schijfjes laten
zich beroeren door de tocht in de telefooncel. Overdag brengen ze de
compositie tot leven komen door de omgeving al draaiende te
weerspiegelen. 's Avonds en 's nachts wanneer er door gebrek aan veel
licht in de omgeving weinig te weerspiegelen valt komt het geheel
tot rust. De spiegelende schijfjes zijn dan als het ware "
zwarte gaten" geworden.
--- September / November 2011 ---
Kunst met een grote K.
HYPO kunstsuper is een intitiatief van betrokken mensen die vinden dat
kunst en design bereikbaar zou moeten kunnen zijn. En wordt
'bemand' door enthousiaste vrijwilligers en kunstenaars. Hypo wordt ook
mogelijk gemaakt door de samenwerking en ondersteuning van diverse
fondsen, instellinen en bedrijven.
--- Augustus 2011 ---
Momenteel exposeert Rutger Punt met zijn werk "still life"
--- Juli 2011 ---
Jos van der Zon brengt of suggereert dikwijls
beweging in zijn werk. De telefooncel is een uitstekende locatie
die hiertoe mogelijkheden in zich heeft door de tocht die
via kieren en ventilatiesleuven ontstaat. De twee kubussen
laten zich ieder op hun eigen wijze "beroeren". De bovenste vorm kan
ronddraaien terwijl de vlakken van de onderste vorm "golvend" van en
naar elkaar toe bewegen. Door de paralel geplaatste vlakken binnen
de kubussen zal de inhoud van de telefooncel de toevallige
voorbijganger niet ontgaan doordat tijdens het passeren de vormgeving
zich ontvouw dan wel juist toesluit. "
--- Juni 2011 ---
Mooiweerspelen, de tijdelijke tekeningen op het glas aan buiten en
binnenzijde door verschillende kusntenaars. Wisselen door de invloeden
van het weer.
--- Mei 2011 ---
TND
"Theaterfestival Delft Fringe
zocht voor de eerste editie onverwachte theaterplekken in Delft.
Behalve bijvoorbeeld in de stationshal, de synagoge, een hotelkamer en
een café vroeg de organisatie ook aan ons om als locatie mee te doen.
Graag zelfs. En dus speelden op zaterdag 14 mei de theatermakers van
Werklicht de voorstelling 'Echo' in onze Telefooncel.
Een
monoloog over spoken uit het verleden, over de jeugd en over de
liefde. Met als resultaat: veel verbaasde blikken en enthousiast
applaus".
--- April / Maart 2011 ---
Knuffelbox
Kunstenares, Marieke Rolloos, zoekt steeds nieuwe
invalshoeken en materialen om uiting te geven aan haar creativiteit.
Met dit
plooibaar materiaal wil ze de knuffelbeesten vanuit een andere hoek
bekijken;
als een kunstig object. De knuffels zijn vervaardigd met allerlei
vervreemde stoffen.
De knuffels zijn niet waarheidsgetrouw, ze hebben vleugels, extra
pootjes of
juist geen, drie ogen of een gek velletje.Het is een soort rariteiten knuffelbox die een glimlach op het
gezicht
van de nietsvermoedende voorbijganger kan toveren.
Marieke werkt niet alleen met stof maar maakt ook
sieraden
met glaskralen, ijzerdraad of zelfs met papier. Verder werkt zij met
mozaïek,
porselein, metaal, verf en papier-maché. In haar
Atelier Zeven inspireert zij
cursisten om ook hun creativiteit te uitenin de workshops die zij verzorgt.
Kortom Marieke is van alle markten thuis. En
nodigt u van
harte uit om eens uw creatieve hart op te halen in Atelier Zeven.
--- Februari 2011 ---
Het tafereel laat drie beelden van een appel zien:
zijn vorm
waarmee hij onze zinnen beroert, zijn substantie wat zijn appel-zijn
behelst en
zijn nut als voedsel. Waar het hier nu om gaat, is dat we van elk
object alleen
zijn substantie en zijn nut in rekenschap nemen, en zijn
verschijningsvorm,
waardoor onze geest wordt geactiveerd, weglaten. We laten de schil in
het gat
verdwijnen!
Défascinatie verbeeldt dat het alleen om de
substantie
(zelfnatuur) en zijn nut (functie) gaat en wel beide tegelijk. Een
appel is pas
een appel, op het moment dat we hem nuttigen.
Wanneer we elke vorm, elk geluid, iedere reuk,
smaak,
aanraking of opkomende gedachte, kortom: welke fascinatie dan ook doen
verdwijnen, dan zijn we bevrijd van de geest en vertoeven we in onze
zelfnatuur, van waaruit we altijd nuttig zullen handelen.
In Januari is er een tweede expositie geweest van Ilse Meijer.
--- Januari 2011 ---
In Januari is er een tweede conservator van het kleinste museum in
Nederland bijgekomen, samen met Doris Dekker zal Jouri Kalkhoven de
Telefooncel van exposanten voorzien. Een Interview met Radio West naar
aanleiding van de expositie van Hiske Kamminga staat online op de site
van Radio West. Voor meer informatie kunt u terecht bij Uit de Kunst,
heeft u interesse als exposant of gebruik van de Telefooncel kunt u
contact opnemen met Jouri Kalkhoven op 0623243756 of via de email:
jouri@kalque.nl, even binnenlopen bij Uit de Kunst kan natuurlijk
ook!
id11 presenteert beeldend kunstenaar Sabrina Basten uit Duitsland
op_LOCATIE in De Telefooncel, Oude Delft 140 in Delft. Ze maakt
ruimtevullende installaties die gaan over de relatie tussen de mentale
en psychische beleving van ruimte. Haar installatie is doorlopend te
zien tot en met de Delftse Museumnacht op vrijdag 5 november. Wie
kennis wil maken met de kunstenaar of meer over haar werk wil weten is
van harte welkom tijdens de opening op vrijdag 15 oktober om 17.00 uur
bij De Telefooncel.
De stichting id11 streeft naar een gastatelier met laagdrempelige
presentatieplekken voor kunstenaars, waar experiment kan gedijen. Het
project op_LOCATIE komt tot stand met ondersteuning van Delft Kunststad
2010 en de projectorganisatie Poptahof; een samenwerkingsverband tussen
Woonbron en de gemeente Delft.
In de Telefooncel exposeert beeldend kunstenaar Shahaila Winklaar
(Zwijndrecht, 1968). Innerlijk leven en het machtsvraagstuk zijn de
belangrijkste thema’s in haar werk. Haar werk is intiem, associatief en
maatschappelijk betrokken.
In de Telefooncel staan de Franse president Sarkozy, een topman van
Heineken en de voormalig Franse presidenten Giscard d’Estaing en
Mitterand.
Lichaamshoudingen van invloedrijke, mannelijke politici zijn het
onderwerp van de serie‘Macht & Houding’. Ontdaan van alle onnodige
franje als kleur, omgeving en details, blijft enkel deze kern over. De
afmetingen van het werk verwijzen naar het fundament van macht:
verhevenheid, afstandelijkheid en vaak groter dan je zelf.
Barbara Vos is in januari met succes afgestudeerd aan de Post Graduate
Course Industrial Design aan de Koninklijke Academie van Beeldende
Kunsten te Den Haag. Het afstudeerproject bestaat uit een serie
wandtegels, genaamd ‘textiles’. Tegels met een textielafdruk met
verlichting erachter.
Na een serie van interessante proeven en testjes van keramiek in
combinatie met textiel ontstonden er wandtegels. Door de
lichtdoorlatende eigenschap van het porselein te gebruiken ontstaat een
spannend effect.
De Post Graduate Course Industrial Design bestaat sinds 1950 en
is daarmee de oudste erkende cursus op het gebied van Vormgeving en
Industrieel Ontwerpen in Nederland. Het is een parttime cursus en
profileert zich tussen industrial design en vormgeving: de juiste mix
tussen concept, vaardigheden, cultuur en industrie.
Elk semester bestaat de mogelijkheid af te studeren. Barbara Vos is in
januari 2010 afgestudeerd. Haar werk is gepresenteerd tijdens de
eindexamenexpositie in juni.
‘textiles’
Barbara Vos: ”Wij zijn gewend om onze badkamers te betegelen. Tegels
zijn functioneel tegen vocht en makkelijk in onderhoud en ze zijn ook
nog eens decoratief. In andere landen, bijvoorbeeld in Frankrijk wordt
wel eens behang gebruikt in de badkamer. Ik wil met de 'textiles' graag
meer decoratie aanbrengen in de wandbekleding op een subtiele manier.
In de 'textile' is een afdruk van textiel verwerkt, het reliëf is van
een afstand niet goed zichtbaar, pas als je dichterbij komt zie je wat
het is. De afdrukken van het textiel zijn steeds verschillend, je ziet
de bewegelijkheid en imperfectie van textiel terug. Je kunt een
gevarieerd patroon maken omdat de tegels steeds net even anders zijn.
De imperfectie geeft een meerwaarde aan het ontwerp, het is nooit
hetzelfde.
Het functionele element; het bekleden van natte ruimtes, is
samengevoegd met het decoratieve element.
In de badkamer maakt men zich klaar voor de dag of voor het slapen
gaan, het is fijn om er even tot rust te komen. Er is behoefte aan een
ontspannen sfeer.
Door het zachte, warme, bewegelijke van textiel te verwerken in het
harde, vlakke, koude, strakke materiaal van een keramiek tegel ontstaat
een spannende combinatie, het roept emotie op, de harde tegel wordt
zachter gemaakt.
De emotie wordt nog eens versterkt door de verlichting. Door licht
achter de tegel te plaatsen gebeurt er ineens iets bijzonders, een
verrassing. Het reliëf in de tegel is veel beter zichtbaar. Je ziet de
details beter en het is een nieuwe manier om sfeerverlichting aan te
brengen in de badkamer. Het licht is zacht door de ivoorkleur van het
materiaal en straalt daardoor rust uit”.
--- Februari t/m Juni 2010 ---
Scholieren Grotius College verzorgen elke 3 weken een andere
expositie in de Telefooncel
VWO-LEERLINGEN EXPOSEREN ‘VOOR DE KUNST’
De telefooncel op de Oude Delft is het kleinste museum van Nederland.
Conservator Doris Dekker heeft samen met CKV-docent Jan van der Mast
een wedstrijd uitgeschreven om een ontwerp te maken voor inrichting van
de telefooncel.
De beste drie ontwerpen zouden mogen exposeren. Doris Dekker vond de
kwaliteit van de inzendingen echter zo hoog, dat ze zeven winnaars
heeft uitgekozen.
Het eerste ontwerp is reeds te zien. Mandy Richel en Sofieke
Rimmelzwaan richtten de cel in met een speciaal Valentijn-tintje:
‘Gevangen in Liefde’. Hun ontwerp heeft drie weken lang een prominente
plek aan de Oude Delft, dicht bij de Oude Kerk. Tot en met 2 juli
exposeren leerlingen van Het Grotius er.
7 EXPOSITIES
5 t/m 26 februari (ivm Valentijnsdag) GEVANGEN IN DE LIEFDE- Mandy
Richel & Sofieke Rimmelzwaan (V4)
26 feb t/m 19 maart BEDELFT - Maarten Van de Vondelvoort (V4)
19 maart t/m 9 april TL BUIZEN - Cleo Foole (V4)
11 april t/m 29 april SCHOENEN - Lotte Kooi & Nina van Adrichem
(V5)
29 april t/m 21 mei SPIEGELS – Marte van Hylckema Vlieg & Eline van
Terwisga (V4)
21 mei t/m 11 juni THE WORLD IS FLUSHING AWAY- Dion Rutten, Max Voet,
Jules Schouten (V5)
11 juni t/m 2 juli VRIENDENBOOM – Ngoc Tu Hong & Marielle Swanink
(V4)
Even voorstellen : Ria van Oosten beeldend kunstenaar van huis uit
Mijn werk uit zich in het stollen van momenten/
Gebeurtenissen in klei.
De heisa die ontstond rond de opening en sluiting en de tweede opening
van het Vermeer centrum deed mij dit meisje boetseren.
Het commentaar op het Vermeer centrum in de plaatselijke bladen, moet
voor dit melkmeisje zeer schokkend zijn geweest vandaar dat ze haar kan
liet vallen : het ging immers over haar schepper ?: lek…met alle
gevolgen van dien te zien in de telefooncel,
Deinend dansen de woorden langs de ramen van de telefooncel de
duisternis van december in
Marieke Brommersma en de tweeling Sarah en Freya Eshuijs zijn
opgegroeid op Texel en volgen elkaars creatieve loopbaan nauwlettend.
Marieke is grafisch ontwerper en Sarah en Freya zijn theatermakers.
Samen maakten zij, deels op Texel, deels in Amsterdam, een expositie
voor De telefooncel, waar hun verschillende disciplines samenkomen en
waar woord en beeld elkaar versterken.
Fotoclub Klik organiseerde een foto-expositie in de kleinste galerie
van Nederland. Onder het motto 'Gelukkig hebben we de foto's nog' zijn
er beelden uit de spoorzone zien.
Het gebied verandert de komende jaren ingrijpend. Het spoorviaduct
verdwijnt, de trein rijdt straks in een tunnel en bovenop verrijzen
woningen, kantoren en een stadspark.
Klik is een club van circa 65 leden. De vereniging stimuleert de leden
om actief met fotografie bezig te zijn. Klik biedt de mogelijkheid
ervaringen uit te wisselen, zelf foto's af te drukken in de doka's,
gebruik te maken van een fotostudio, foto's te exposeren in de
clubruimte en natuurlijk gezellig te praten over foto's, fotografie en
alles wat er bij komt kijken.
Jane van der Werf is beeldend kunstenaar en houdt zich bezig met
'encaustic art'. Zij exposeert in diverse galeries in Delft en
omgeving.
De technieken die zij op de kunstacademie leerde, waren voor haar niet
de juiste om haar expressie in kwijt te kunnen. Door encaustic art
blaast zij een eeuwenoude techniek nieuw leven in.
Door verschillend gekleurde was aan te brengen op fotopapier en dit
vervolgens te verwarmen, ontstaat de mogelijkheid om vormen te creeren
door over het papier te 'strijken'.
Jane gaat intuitief te werk, zij maakt niet bewust figuratief, vrolijk
of juist donker gekleurd werk, maar dit kan al doende ontstaan.
Achteraf ontdekt de toeschouwer zijn of haar eigen herkenbare beelden
op het papier. Vaak roept haar werk bepaalde emoties op bij de
toeschouwers; zij delen dit graag met Jane.
Kunstenaar en freejazzmuzikant hans lagerweij
Exposeert in de maand augustus 2009 in de
Kleinste galerie van Nederland een zeer waardevol
Oud document van de 17-de eeuwse geleerde
Christiaan huygens.
Systema saturnium geschreven in 1659.
De kunstenaar heeft er enige voorwerpen
Bijgezet die te maken hebben met
Strategieën voor nieuwe denkvormen.
Tijdens het Jazzfestival Delft, op zaterdagmiddag 15 augustus, speelde
Hans Lagerweij samen met Han van Hulzen free jazz bij de telefooncel.
Hans is beeldend kunstenaar en jazzmuzikant. Hij speelt altsax,
tenorsax en trompet.
Hij heeft gespeeld in big bands, Zuid-Amerikaanse bands, met het Frank
Wright kwartet en met het Richard Green kwintet.
Han van Hulzen is een Rotterdamse free jazz drummer en is voorzitter
van de Rotterdamse Improvisatie Poel (RIP). Han organiseert maandelijks
'Free-Jam' concerten in Rotterdam.
Jan Selen is heel veel; visueel denker, zandkunstenaar, sporter...en
wilde het eens proberen met de schilderkunst.
Hij richtte de telefooncel in als tijdelijk atelier en kwam wekelijks
vanuit Amsterdam om vanaf het
terras of vanuit het koffiehuis de telefooncel te schilderen. Er
ontstonden heel verschillende versies van de cel, zowel in techniek als
in vorm, van zeer realistisch tot nogal psychedelisch...
Wat weer leidde tot de nodige reacties van passanten.
Annemarie van den Berg, grafisch ontwerper en illustrator, maakt
regelmatig 'pixelramen' in opdracht. Maar een gepixelde telefooncel was
een nieuwe uitdaging. Het bleek een gigantische klus...
4 ramen
4000 plastic 'insteekhoekjes' per raam
4000 gekleurde vierkantjes (1,5x1,5cm) per raam
elk raam een andere afbeelding
een wisselende tentoonstelling...
Er is een steeds wisselend mozaiek ontstaan, waarbij Annemarie binnen
twee maanden ongeveer twee weken in de telefooncel werkend heeft
doorgebracht.
"Dit doe ik nooit meer." Maar wat was het prachtig!
's Nachts zijn de kleuren in het hart van de groeiende bollen
zichtbaar, gonzend, wachtend op wat komen gaat. Op de levende
etalagedag is er een vlindervrouw uit ontpopt. Bovenop de telefooncel
kijkt ze uit over de stad en verwondert zich over alle mensen en de
wereld om haar heen. Zal ze ooit uit gaan vliegen of haar leven slijten
in de Delftse straten?
Zo'n 500 mini blauw helmen gebruiken De Telefooncel als commandopost.
Wat er precies bedoeld wordt met de omschrijving �Massive Quest� is
vooralsnog onbekend. De miniscule soldaatjes verspreiden zich in hoog
tempo over de gehele wereld. Hierbij worden ze in het vizier gehouden
door Pierre Derks die ooggetuigen oproept foto's van de strijders in te
sturen. Derks beheert de website www.minibluehelmets.com
waarop publieke interventies uit meer dan 14 landen te zien zijn.
Na steden als Mumbai, Londen en Kyoto maakt nu ook Delft onderdeel uit
van het internationaal bolwerk van de 'Miniscule Blue Helmets on a
Massive Quest.'
'Delfts blauw' zal nooit meer hetzelfde zijn.
DELFT - Doris Dekker, sinds kort verantwoordelijk voor de inrichting
van de 'kleinste galerie van de wereld', heeft gisteren een paar uur in
De Telefooncel aan de Oude Delft gewerkt. "Om de aandacht te vestigen
op het werk van Klaas
Rood. Ze wil vaker ruimte bieden aan levende optredens in de
cel.
Als 'de kantoorinrichting' van Rood komende vrijdag weggaat, hoopt
Dekker iemand te strikken die in het weekeinde iets wil doen rondom
Valentijnsdag. "Ik denk aan een kunstenares die werkt met bloemen. Of
een saxofonist, die hier gaat repeteren.''
Na komend weekeinde exposeert Pierre Derks in De Telefooncel. Hij gaat
een opstelling maken van little green men, heeft Dekker begrepen. "Met
een knipoog naar het Legermuseum.'' Ook in maart wordt een mini-wereld
in de telefooncel gemaakt. "Dan gaat hier ook iets groeien.''
Passanten reageerden verrast op de performance gisteren, alhoewel
sommigen het heel normaal leken te vinden dat er een vrouw in een
telefooncel aan de gracht achter haar laptop zit. Voor kunstenaar Rood,
die op de kantoormeubelen afstudeerde op de Arnhemse kunstacademie,
gold dat min of meer ook. De 27-jarige Hagenaar vond zijn ontwerpen zo
goed bij de telefooncel passen dat hij zelf heeft aangeboden deze hier
te exposeren.
"Het is een supergoede plek,'' vond de kunstenaar, die nu voornamelijk
in opdracht werkt. Dekker complimenteerde hem met de ergonomische
vormgeving van de meubelen, die het ondanks de kou tot een comfortabele
werkplek maakte. "Jammer dat de webcam, die altijd op de telefooncel is
gericht, er twee weken geleden mee is opgehouden. Dan hadden meer
mensen mee kunnen kijken.''
Een bezoeker van de galerie betreurde ook dat niet meer mensen het
schouwspel konden zien. "Het is vandaag erg rustig in de stad en het
weer werkt ook al niet mee.'' Door in de toekomst vaker in te springen
op evenementen in de stad, zoals de levende Etalagesdag, hoopt Dekker
meer aandacht te trekken.
--- oktober 2008 t/m januari 2009 ---
Tijd in Ruimte & Ruimte in Tijd
( tijd in ruimte, ruimte in kleur, kleur in klank, klank in tijd )
Dit werk van Floris van Manen is op verzoek van het Kleinste Museum van
Nederland gerealiseerd door euroGenie. Van ver gezien een kleine ruimte
waar licht uit straalt. Als een baken aan de gracht. Van dichtbij
kijken we in een ruimte en verdwijnen de grenzen die eerder door de
wanden werden bepaald. Tijd als bouwsteen voor de beleving van de
ruimte. De ruimte verkleurt vloeiend in een wisselend tempo. De
verkleuring in beeld kleurt ook het geluid van de nachtegaal. De
nachtegaal zingt aan één stuk door zonder zichzelf te herhalen. De
klank stuurt de perceptie van de tijd. De gedachten grijpen in elkaar
zoals ook het licht zich recursief spiegelt tussen de ramen van de
kleine ruimte. De verstilling van tijd als in beleving van afstand.
Maar ook als frasering van die tijd. Het patroon van de verkleuring
herhaalt zich niet op korte termijn. Kort in de zin van door één
generatie te overzien. Maar ondanks dat de periode zich uitstrekt over
miljoenen jaren biedt het op de korte termijn wel houvast om in de
reflectie een patroon te kunnen herkennen. De reflectie terug in de
herinnering. De klok tikt, maar de tijd staat stil.
In al zijn werk vormt de verkenning van het gebied tussen de beleving
van tijd en de be≠leving van ruimte een telkens terugkerend thema. Wat
is de invloed van de verandering van de verandering? Hoe klinkt een
verandering in klank een zelfde verandering in beeld? Hoe werkt de tijd
in een grote en hoe in een kleine ruimte? Hoeveel ruimte is er nodig
voor een redelijk besef van stilte? Wat is de snelheid van stilte?
Verfijning & eenvoud. Het dwingt de maker en het publiek tot de
essentie van kaf en koren. Discrete verplaatsing & graduele
verkleuring. Korte termijn patronen ∓ lange termijn verandering.
De suggestie van een eenvoudige beweging die net iets complexer
uitpakt. Afstand & perspectief.
Iets maken voor een incidentele voorbijganger is niet al te
ingewikkeld. Lastiger wordt het als je als maker ook rekening wilt
houden met mensen die dagelijks langskomen of met omwonenden die er
voordurend op uitkijken. Het is díe groep die de geest op scherp zet.
Kunst moet weliswaar onderhoudend zijn, maar vooral ook bestand tegen
irritatie & verveling. Wat kan nog wel, wat kan er na vijf minuten
beslist niet meer. Wat maakt dat je uitkijkt naar de stand van de
structuur van morgen. Kunst kan choqueren, zeker, maar het mag ook mooi
& ontroerend. De eenvoud van het tijdelijk zijn. Onder het genot
van een kop koffie; de klank van koffie, als in geluid voor de
gezelligheid... tijd in ruimte, ruimte in kleur, kleur in klank, klank
in tijd
blauwe aanwezigheid
tijd en ruimte
ruimte en tijd
hun relativiteit
er is geen woord voor
ook stilte niet
zwijgen
misschien
Van 1 juli 2006 tot 1 oktober 2008 was Els Cornelis, duizendpoot van
Vlaamse komaf de conservator.
De afgelopen vijf jaar heeft ze voor kunstige verrassingen gezorgd,
hierbij organisatorisch gesteund door Hendrik van Leeuwen, schrijver /
journalist en beeldend kunstenaar.
Doris dekker is vanaf oktober 2008 de nieuwe conservator van "Voor de
Kunst".
delftopzondag: Hemd van het Lijf: Doris Dekker
05-09-2008
Doris Dekker (28) is vanaf volgende maand de nieuwe conservator van de
kleinste expositieruimte van Nederland: De Telefooncel aan de Oude
Delft.
1. Waarom wil je per se voor De Telefooncel worden gefotografeerd?
Omdat het hier, in de kleinste expositieruimte van Nederland, straks
allemaal gaat gebeuren.
2. Wat houdt de taak van conservator in jou geval precies in? Het
betekent dat ik voor wisselende exposities zorg. Ik wil niet
maandelijks een ander schilderij ophangen. Ik wil een beeld neerzetten.
Echt iets geks, wat iets losmaakt bij de mensen die er voorbij lopen.
De Telefooncel staat aan een doorgaande weg. Wat je exposeert moet dus
opvallen bij de voorbijganger, ze moeten nieuwsgierig worden gemaakt.
3. Heb je al plannen voor nieuwe exposities? Ik wil eerst een
brainstorm organiseren en anderen mee laten denken over De Telefooncel.
Ik wil dat doen met mensen uit mijn kennissenkring; jonge en nieuwe
studenten van de Kunstacademie. Het beste idee dat hier uit voortkomt,
wil ik gebruiken voor de Atelierroute, die op 11 en 12 oktober wordt
georganiseerd. Dat wordt mín eerste wapenfeit
4. In hoeverre ben je beperkt met zoín kleine ruimte? Ik vind het juist
een uitdaging om op ÈÈn vierkante meter iets neer te zetten in het
decor van van de historische Delftse binnenstad. De omgeving, zoals de
grachten, zie ik ook als een onderdeel van wat er zich afspeelt in de
cel. Die beperking van ruimte is voor mij de uitdaging.
5. Wat wil je anders gaan doen dan je voorganger, Els Cornelis? Ik ben
niet helemaal op de hoogte van wat ze precies allemaal heeft gedaan,
dus ik vind het moeilijk daar een antwoord op te geven. Ik weet ook
niet in hoeverre zij een netwerk heeft van jonge kunstenaars, want d·t
is mijn doelgroep waar ik uit wil putten. Ik wil zorgen voor een nieuw
elan.
6. En wat wil je bij het oude houden? De informatie die op onze website
www.uitdekunstdelft.nl staat vermeld over de exposities en de
kunstenaars, wil ik zo houden. Die informatie is nu heel gemakkelijk
via de website te raadplegen.
7. Waarom heeft De Telefooncel een conservator nodig? Als het goed is
zijn er veel aanvragen van kunstenaars om te exposeren, daar kun je
verschillende werken uit kiezen. De conservator heeft echter ook een
eigen netwerk, brengt mensen bij elkaar en zorgt voor nieuwe ideeÎn.
Een conservator drukt zijn of haar stempel op wat er gebeurd.
8. Als ik de Burgemeester van Delft was, danÖ Zou ik proberen om een in
de stad goede culturele broedplaats van de grond te krijgen. Een plek
met een goede zaal voor bijvoorbeeld concerten, maar waar ook ruimte is
voor kunstenaars om er te wonen en te werken. In Den Haag heb je wel
van zulke locaties, maar in Delft ontbreekt het daar nog aan.
9. Wat hoop je met je werk als conservator van De Telefooncel te
bereiken? Dat De Telefooncel opvalt bij de Delftenaren en dat ze in de
voorbijgang worden verrast en er niet meer zomaar langs lopen.
10. Wil je verder nog iets kwijt? Ja, als mensen mee willen doen met de
brainstorm, dan kan dat. Ze kunnen dan het beste een email sturen naar dorisdekker@hotmail.com (JN)
Iedere eerste van de maand komt een andere kunstenaar De Telefooncel
inrichten. Heeft u interesse om te exposeren bel: 06-28132067.
De Telefooncel, het kleinste museum ter wereld, is gevestigd in Delft,
aan de Oude Delft, naast de Oude Kerk en tegenover de gelegenheid Uit
de Kunst.
De Telefooncel is gratis te bezichtigen, 24 u/dag en 7 d/week. Er zijn
geen rondleidingen.
FOTO: FRED NIJS
